ในช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาได้มีโอกาสคุยผ่าน skype กับ อาจารย์ ที่เคารพรัก คนนึง
ภายใต้บทสนทนากว่า 4 ชม. ที่นั่งถกเถียงเรื่องชีวิตของกันและกัน
ได้ข้อคิดดีๆจากอาจารย์ท่านนี้มาอยู่หลายข้อ
เงื่อนไขในการใช้ชีวิต
เราไม่รู้ว่าทุกคนเป็นเหมือนเราไหม ซึ่งมันก็คงไม่ใช่เรื่องที่ผิดอะไร
ที่จะใช้ชีวิตอยู่บนเงื่อนไขต่างๆนาๆ ที่เราแต่ละคนตั้งขึ้นมาเอง
มันก็เหมือนกับเป็นการบอก Taste ของแต่ละคน บอกรสนิยม บอกอะไรหลายๆอย่าง
แต่ว่าถ้ามีมันมาก ชีวิตก็อาจจะไม่มีความสุข ซึ่งเราได้บอกอาจารย์ว่า
เราค่อนข้างเป็นคนจริงจังกับชีวิต คิดถึงเรื่องในอนาคต
อาจารย์ตอบกลับมาว่า ‘แกแม่งเยอะ เงื่อนไขเยอะ’
มันตลกนะ สำหรับเรา บางครั้งเราไม่รู้ตัวหรอก ว่าเราเป็นคนแบบไหน
พอมีคนมาบอก มันก็ทำให้รู้สึกว่า ใช่จริง ใช่จริงๆด้วยว่ะ
เรามักจะตั้งเงื่อนไขขึ้นมาโดยที่เราไม่รู้ตัว เงื่อนไข หรือที่เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ความหวัง
ความหวัง ก็เป็นที่รู้กันดีว่า เมื่อไรที่มันไม่ได้มาซึ่งสิ่งที่เราหวัง มันมักจะผิดหวังนั้นเอง
โลกมันก็อุบาดๆ แบบนี้ละ
ช่วงท้ายของการ argument อาจารย์ได้ให้คำแนะนำสั้นๆ ว่า ‘ช่างแม่ง’ บ้างก็ได้
ช่างแม่งบ้าง ชีวิตจะได้มีความสุข ไม่ต้องไปหาเหตุผลร้อยแปดล้านมาใส่ให้มัน
ช่างแม่งบ้าง ถ้ามันจะออกมาดีหรือเลว ก็ปล่อยให้มันเป็นไป
ช่างแม่งบ้าง ถ้าเราแค่ยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นมาให้ได้
ช่างแม่งบ้าง ก็อาจจะผิด แต่ชีวิตไม่ได้พังสักหน่อย
ช่างแม่งบ้าง ถ้าเค้าจะไม่แคร์เราแล้ว
ก็แค่ช่างแม่งมันไป
: )
สุดท้าย เราอยากจะขอบคุณ อาจารย์
ที่ทำให้เราคิดได้เสมอ ที่ทำให้เราเข้าใจในสิ่งที่เราเป็น ในตัวเรามากขึ้น
ขอบคุณที่เป็นอาจารย์ ที่ปรึกษา และเพื่อนในยามเศร้า เหงา ล้มเหลว
โลกไม่ใช่ของเรา……
ช่างแม่งเหอะ
Hello, I would like to leave a comment, but I don’t understand anything! So come on! And write in english for improve it!!!
ดีนะช่างแม่งมันบ้างก็ดี เหมือนปล่อยวาง